Η αριστερή τρομοκρατία....του Χρήστου Χαρίτου

Όταν τον Ιανουάριο του 2007 ο «Επαναστατικός Αγώνας» κτύπησε με RPG την Αμερικανική πρεσβεία, το πολιτικό κατεστημένο προσπάθησε να υποβαθμίσει το κτύπημα, λέγοντας ότι τελείωσε η τρομοκρατία στην Ελλάδα και η επιχείρηση σχεδιάσθηκε από εκτός Ελλάδος κέντρα, π.χ. από την Αλ Κάιντα! Την ίδια ημέρα με ανακοίνωσή του ο ΣΥΝ τόνιζε ότι «δεν πρέπει να καλλιεργηθεί κλίμα τρομοϋστερίας». Ο δε κ. Κακλαμάνης είπε ότι «η Αθήνα είναι από τις πιο ασφαλείς πρωτεύουσες του κόσμου και για τους κατοίκους της και για τους ξένους επισκέπτες της». Το πόσο ισχύει αυτό το είδαμε και τον Δεκέμβριο του 2008.
Δύο εβδομάδες αργότερα, ο Ε.Α. ανέλαβε με προκήρυξή του την ευθύνη και – ώ του θαύματος – είδαμε όλοι ότι η αριστερή τρομοκρατία στην Ελλάδα ζει και βασιλεύει. Διότι η τρομοκρατία στην χώρα μας έχει συγκεκριμένη ιδεολογική ταυτότητα, δεν είναι άχρωμη και άοσμη. Από τότε τα πράγματα έχουν χειροτερεύσει στο έπακρον. Πυροβολούν αστυνομικούς εν ψυχρώ, τοποθετούν βόμβες έξω από τις οικίες δικαστών που ασχολούνται με την τρομοκρατία (Παπαγγελόπουλος), χτυπούν τον καθηγητή Πανούση στο Πάντειο, ακυρώνουν με απειλές ημερίδα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών γιατί δεν γουστάρουν τον κ. Παυλόπουλο και τον Μάκη Βορίδη, τοποθετούν παγιδευμένα εκρηκτικά έξω από την Citibank στην Κηφισιά, ικανά να ισοπεδώσουν ολόκληρα οικοπεδικά τετράγωνα.

Όταν ξεκίνησαν όλα αυτά εμείς επισημάναμε το πρόβλημα. Είπαμε ότι η τρομοκρατία δεν έχει λήξει, ότι η νέα γενιά αριστερών τρομοκρατών είναι ακόμη πιο εξτρεμιστική από την προηγούμενη της 17Ν και του ΕΛΑ. Ότι τα Εξάρχεια και οι όμοροι χώροι της «ριζοσπαστικής Αριστεράς» λειτουργούν ως φυτώριο στελεχών τρομοκρατικών οργανώσεων, ότι πριν ενταχθούν αυτά τα στελέχη εκεί έχουν περάσει από την ιδεολογική καθοδήγηση αυτών των χώρων.

Εμείς τα λέγαμε, εμείς τα ακούγαμε. Και όχι μόνο αυτό. Την ίδια ώρα τα κόμματα της Αριστεράς έλεγαν ότι φταίει ο «Αμερικανός ιμπεριαλισμός», οι αριστεροί μεγαλο-δημοσιογράφοι δικαιολογούσαν τους «εξεγερθέντες νέους», οι αριστεροί καθηγητές προέτρεπαν τους ανυποψίαστους μαθητές να επιτίθενται στα αστυνομικά τμήματα και οι αριστεροί «διανοούμενοι» έδιναν ιδεολογική νομιμοποίηση στην κατάλυση του κράτους.

Σε όλα αυτά που βρίσκεται ο κ. Καραμανλής, ο κ. Παυλόπουλος, η κυβέρνηση; Στον κόσμο τους. Μόνο ο κ. Μαρκογιαννάκης δείχνει να αντιλαμβάνεται το πρόβλημα. Να κάνω όμως την αφελή ερώτηση, αν όλα αυτά γίνονταν από «ακροδεξιούς» θα είχαμε την ίδια παθητική στάση; Αν ακροδεξιοί χτυπούσαν με RPG την τουρκική πρεσβεία, έκαιγαν την Αθήνα, χτυπούσαν καθηγητές εντός του πανεπιστημίου, ματαίωναν εκδηλώσεις του ΔΣΑ, έβαζαν βόμβες σε δικαστικούς, γάζωναν αμάξια δημοσιογράφων, θα είχαμε την ίδια αφασία εκ μέρους των θεσμικών οργάνων της Πολιτείας;

Στην Ελλάδα αν δηλώσεις αριστερός είσαι στο απυρόβλητο, έχεις ιδεολογική και πολιτική ασυλία. Ζεις στην Εκάλη και βγάζεις ανακοινώσεις υπέρ των μεταναστών. Δεν έχεις δουλέψει ποτέ σου και εκπροσωπείς την γενιά των 700€. Έχεις μεγαλώσει μέσα στην αστική θαλπωρή, αλλά «κατανοείς» την «εξέγερση των νέων». Υπερασπιζόσουν έως χθες τον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό, αλλά σήμερα είσαι κήνσορας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Προπαγανδίζεις την ανεκτικότητα, αλλά τρελαίνεσαι όταν ο διπλανός σου δηλώσει πατριώτης. Θεωρείς το κράτος καταπιεστικό μηχανισμό, αλλά το αγκαλιάζεις όταν είναι να αφελληνίσεις την δημόσια εκπαίδευση. Ας συνέλθει η Ελληνική Δεξιά από το ιδεολογικό της κώμα και την πολιτική της δειλία, πριν η άκρα αριστερά μετατρέψει την Ελλάδα σε εμπόλεμη ζώνη.

Υ.Γ. «Την βία δεν την γεννά η κοινωνία κ. Αλαβάνο, αλλά η άκρα αριστερά», έγραψε ο Γιάννης Πρετεντέρης στο Βήμα, στις 22/2. Λέτε να είναι και αυτός ακροδεξιός;